Lieve topvrouw, hoe vaak ben jij onzeker? Ik krijg de vraag regelmatig van mijn topvrouwen: ben jij dan nooit meer onzeker? Elke dag lieve topvrouw. Maar het is nu gewenst!

 

De laatste jaren dat ik werkzaam was binnen de corporate ging ik hier bijna aan onderdoor. Vast en zeker een flinke portie imposter-syndrome (ik had tot voor kort nog nooit van deze term gehoord, hoe dan?!).

 

Onzekerheid had mij volledig in mijn greep. Om hier grip op te krijgen probeerde ik alles te analyseren. Lekker in mijn hoofd. Mijn gevoel stond symbool voor kwetsbaarheid en onzekerheid. Onzekerheid over mijn performance, over mijn resultaten, over mijn rol. Zeker toen we allemaal thuis moesten werken werd dit nog heftiger.

 

Ik voelde me onveilig in mijn eigen team. Er was maar een klein akkefietje nodig om mijzelf hieruit te doen bevrijden. De gedachte aan ontsnappen was zo sterk!

 

Tot ik vanmorgen op social een soort van anonieme foto zag van een coach met een paar stoelen, met als onderschrift dat hij zo’n goede sessie had gehad met een directieteam. Ze hadden elkaar verteld wat het gedrag van de ene met hen deed. Complimenten voor dit team schreef hij. Het was voor mij zo’n bevestiging. Ik herkende de stoelen…

 

Maakt het mij minder onzeker: zeker niet! Elke dag opnieuw moet ik mijzelf als ondernemer opnieuw uitvinden. Geen team om mij te helpen met mijn analyses, wel goede mentoren/coaches.

 

En kracht omdat ik daadwerkelijk in-sync ben met mijn onzekerheid. Dat ik een methode helpt die ook mijzelf helpt om te zien wat het mij brengt.

 

Dus ja, lieve topvrouw.. elk dag nog maar nu houdt het mij juist scherp, dicht bij mijn gevoel en gebruik ik het als een sensor, een kompas.

 

Kan ik jou hierbij wellicht een eindje op weg helpen? Stuur mij een dm.

 

Warme groet,

Annemarie

 

 

 

 

 

 

 

=

Waarom kies je voor mijn programma?

=

Plan een vrijblijvend gesprek in!