Lieve topvrouw, ik ben de weg kwijt.

Dat was de uitspraak die ik gisteren hoorde van een topvrouw waar ik mee sprak. Voor mij persoonlijk een herkenbaar verhaal, wellicht voor jou ook.

Ze is ernstig ziek geweest. Hersteld gelukkig en niets leek haar in de weg te staan om haar oude leven weer op te pakken.

Hard gewerkt aan haar herstel en terug in haar baan. En passent ook nog even een andere baan geaccepteerd. 

En wat bleek, haar weg was weg.

Na een periode waarin ze snakte naar terug naar haar oude normaal, ingegeven door de angst voor sterfelijkheid was ze er weer. Maar wat bleek. Alles was er nog, behalve zij. 

Eenzaam voelt het, zei ze.

Ik weet als geen ander hoe dit voelt na 2 ziekenhuis opnames een aantal jaren terug. 

Het mooie is dat zij de eerste stap al gezet heeft. Ze erkent haar eigen verandering, nu nog zoeken naar haar nieuwe weg.

Het is net als op een schip. Je zeilen vangen geen wind meer, je komt niet vooruit. De enige optie om vooruit te komen is je koers veranderen. Zo simpel. 

Hoe vaak modderen we niet aan? Beetje bijsturen naar links en naar rechts. 

In haar geval moet wellicht het roer om.  

Het punt is dat als je er zelf middenin zit, het soms heel lastig is om te zien welke kant je op moet. Laat staan dat je ziet dat iemand je zelfs een reddingsboei toewerpt. 

Soms is de dingen anders doen echt de beste keuze. 

Ook al is een andere koers doodeng. Het kan soms een nieuwe weg betekenen. Naar het onbekende?

Twijfel jij of je nog op de juiste weg zit of speelt er momenteel wellicht iets bij je waarbij jij een koerswijziging kunt gebruiken? Stuur mij een DMtje…

Warme groet 

Annemarie

=

Waarom kies je voor mijn programma?

=

Plan een vrijblijvend gesprek in!