Het aandeel topvrouwen in het Nederlandse bedrijfsleven neemt toe. Hieraan liggen meerdere factoren ten grondslag zoals het vrouwenquotum als ook doelstellingen rondom diversiteit en inclusie!

Persoonlijk vind ik een vrouwen-quotum geen positieve stimulans, doordat er druk staat op het benoemen van vrouwen op topposities en raden van toezicht/commissarissen zal dit inboeten aan kwaliteit en selectie voor de best for the job. Het gevolg? Vergroten van het imposter syndroom. Kenmerken: onzeker voelen en permanent vrezen om door de mand te vallen. Ben je benoemd omdat jij de beste bent? Of omdat je vrouw bent? Door de invoering van het vrouwenquotum moet een topvrouw zich gevoelsmatig nog meer bewijzen dan haar mannelijke peers. Hierbij creëer je een gender controverse.

Waar ik voor pleit is dat topvrouwen ruimte nemen om zichzelf echt te leren kennen, wat zijn haar drijfveren, wat zijn haar angsten en wat is haar unieke waarde? Overigens niet anders dan bij mannelijke peers. Ruimte die zichzelf weer terugverdiend!

Waarom willen topvrouwen uitstromen uit het bedrijfsleven (of overheid?), wat gaat hieronder schuil? Is dat echt het glazen plafond of de inkomensongelijkheid? Of komt het doordat topvrouwen door de vele rollen zichzelf zijn kwijtgeraakt en daardoor eenzaam vastzitten in een schijnbaar succesvol bestaan?

 

Uit ervaring weet ik dat er niet veel voor nodig is om een topvrouw echt in haar kracht te zetten! Wetgeving zou hier niet voor nodig hoeven zijn, echte interesse en inzichten in vrouwelijk èn mannelijk leiderschap en drijfveren zou voldoende moeten zijn. Immers echte diversiteit leidt aantoonbaar tot beter presterende organisaties. De kracht zit m juist in het onderscheid!

Mijn visie op topvrouwen is dat zij zelf regie moeten nemen in hun leven om zichzelf te verstevigen. Door jouw leven te leiden op jouw voorwaarden in plaats van geleefd te worden ontstaat zelfvertrouwen, energie en echt zelfleiderschap. Dat is de echte waarde van een topvrouw!

Tenslotte hanteer ik ook een eigen definitie van het woord topvrouw. Het woord ’topvrouw’ blijkt een beladen term. Want wanneer ben jij nou een topvrouw of noem jij jezelf zo? In mijn definitie gaat het bovenal om vrouwen die vele rollen in het leven vervullen, dit zijn zowel zakelijke als privé rollen. Deze rollen willen ze bij voorkeur met passie vervullen en ze leven voor hun missie.
De term topvrouw is voor mij niet voorbehouden voor Neelie Kroes of Christine Lagarde, dat zou de spoeling enorm dun maken. Topvrouw zijn is bovenal een gevoel!

Op basis van bovenstaande kan ik volmondig stellen: ik ben een topvrouw!